Tinejdžeri iz pećine

U grupu gradova sa razvijenijom pozorišnom kulturom, na nivou Bosne i Hercegovine, definitivno se medju prve može smjestiti Banja Luka.

Pored profesionalnih pozorišta, važan dio lične karte našeg grada čine omladinska, amaterska pozorišta na kojima nam mogu pozavidjeti i mnogo veći gradovi.

Studenti sa raznih fakulteta su najbrojniji članovi omladinskih pozorišta, ali dobar dio čine i učenici osnovnih i srednjih škola kao i nešto stariji zaljubljenici u pozorište koji su završili svoje škole.

Jedno od najuspješnijih amaterskih pozorišta u regionu je Dis – pozorište mladih, koje bez prestanka, traje već 26 godina, a posebnu pažnju privlače njihove aktivnosti u kojima učestvuju najmlađi članovi ove pozorišne družine.

Među njih se ubrajaju osnovnoškolci i učenici prvog razreda srednjih škola, široj publici poznatiji kao Diskaći.

Diskaći su aktivni više od tri godine, a svoju radnu energiju, dvadesetak članova,  najviše koncentriše oko rješavanja problema sa kojima se sami susreću tokom odrastanja i koji su aktuelni za njihove godine.

Njihova četvrta predstava izvedena je na petoj večeri Aplauz festa 08 i to premijerno u prepunoj sali publike svih uzrasta koja je velikim aplauzom i bisom na kraju nagradila glumce.

Riječ je o njihovom autorskom projektu u režiji studenta dramaturgije banjolučke Akademije umjetnosti, Ognjena Bogdanovića, inače više puta nagrađivanog za širok spektar svojih pozorišnih ostvarenja.

Predstava koja nosi naziv ,,8 dana od pucanja kamena˝  smještena je u praistorijsko, pećinsko doba, jer su kako kaže režiser Bogdanović ,,željeli pokazati publici da se vijekovima i milenijumima ništa nije promijenilo kad su u pitanju određeni segmenti čovjekovog odrastanja i da su, vjerovatno, od najranijih dana postojali isti problemi, samo ih je čovjek drugačije definisao i drugačije se postavljao prema njima u prošlosti. Takođe smo posebno obradili potrebu današnjeg čovjeka da u svakodnevnom životu djeluje pod raznim maskama kojih ima mnogo, rekao bih za svaku priliku po jednu, pri tome skrivajući i okivajući ono što svako od nas zaista jeste.˝

Vrijeme u predstavi obuhvata osam dana, a tačka od koje kreće jeste događaj koji čini prekretnicu u njihovim životima: pucanje kamena.

 

Posle pucanja kamena ništa ne ostaje na svom mjestu. Sve se pomijera iz svog učmalog ležišta i tako osam praistorijskih tinejdžera za osam dana dolazi do rješenja svojih problema naglašavajući važnost pojma proces, bez koga je nemoguće napraviti bilo kakvu promjenu. Dotičući se ljubavi, škole i ostalih vječnih tinejdžerskih zagonetki, otkrivaju glavni uzrok svih svojih nevolja i na kraju predstave ga zajedno pobjedjuju.

Osim izvanrednom energijom, publiku su oduševili i time što su govorili o problemima koji se inače, bez razloga, smatraju tabu temama u našem društvu.

 

 

Tomi Džeri

preuzeto sa portala Kultura

(www.portalkultura.com)

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *